رسالت دانشجو (ارسالی از سرکار خانم پوره)

١۶ آذر سال 1332 دانشکده فنی دانشگاه تهران و امروز 16 آذر 1387.

گذشت 55 سال از وقوع اتفاقات 16 آذر 32 می تواند دلیلی باشد برای فراموش کردنش ولیکن قطعا دلیلی منطقی نخواهد بود .

و امروز در 16 آذر 87 وظیفه ی ما چیست؟
مایی که قرار است این رسالت را بر دوش بکشیم و به سر انجام برسانیم.
مگر غیر از این است که بهترین الگوی ما در انجام رسالت دانشجویی امثال قندچی هاشریعت رضوی ها و بزرگ نیا ها هستند؟
پس چرا امروز در مصادیق دچار خطا گشته ایم ؟
 و فراموش کرده ایم که اگر دانشجویان مملکتمان جان بر کف با دشمن می جنگیدند به این دلیل بود که اسلام را از پرتگاه ذلت و کم رنگی نجات دهند؛ به این دلیل بود تا دشمن بیگانه را از خاکمان بیرون کنند.
نه اینکه در حال حاضر که همه عضو یک سرزمینیم به نام ایران و همه معتقد به یک دینیم به نام اسلام باز هم به مبارزه و جبهه گیری علیه یکدیگر بپردازیم.
چرا امروز در 16 آذر 87 به جای بزرگداشت آن سه قطره خون پشت تیریبون دانشکده فنی به مخالفت و موافقت با خاتمی ها و احمدی نژاد ها می پردازیم؟
آیا این است حقیقت رسالت دانشجویی؟؟؟
مگر غیر از اینست که اگر شخصی رئیس جمهور می شود ‌‌‌‌«ما به او رای داده ایم»
اگر خطا کرد انتقاد می کنیم و اگر در راستای ارزش های انقلاب پیش رفت حمایتش می کنیم.
دانشجو باید واقع بین باشد.
و بداند که این جانب داری ها حرکت جامعه به سمت پیشرفت را کند می کند.
طبیعی است که وقتی امثال فاطمه رجبی ها به طور بارز به دیپلماسی پنهان خاتمی توهین می کنند امثال "روز نامه سحر"ها نیز رئیس جمهور عزیزمان را یک دروغگو می نامند و قیاس میان دولت ایشان و ارزش های انقلاب را مع الفارق (به قول خودشان) می نامند؟
آیا این است انتهای راه رسالت دانشجویی؟؟؟
منتظریم تا این تفرقه به کجا ختم شود؟
مگر غیر از این است که عامل شکست بسیاری از ملت ها در طول تاریخ همین تفرقه و جدایی بوده است؟
در پایان ذکر این نکته را ضروری می دانم که آنچه باید برای همه ما مهم باشد رعایت شئون و مقررات و ارزش های اسلامی است و هر کجا که اسلام در خطر باشد باید شتافت حتی به قیمت از دست دادن جان.

/ 5 نظر / 6 بازدید
ف.پوره

باید بگویم که این مقاله نظرات شخصی اینجانب است و هیچ گونه جهت گیری در آن وجود ندارد و امیدوارم توانسته باشم آن را به خوبی بیان کنم .مشتاقانه منتظر شنیدن و خواندن نظراتتان هستم .

فرزین

به نظر من جوانان امروزی با فراموش کردن آرمان های انقلابی و حمایت از سو گیری هایی که از طرف غرب به جوانان ایران تحمیل شده موجب می شود که وحدت کلمه ای را که امام خمینی با قطعیت تمام از ملت ایران خواستار بودند را فراموش کنند ملت و به خصوص جوانان باید بدانند که ارزش های انقلابی بالاتر از این است که بخواهد در کشورمان جهت کیری ایجاد کند که نتیجه ی تفرقه و دو دستگی آشکار شدن ضعف ملت در برابر غرب است به امید روزی که جوانان هویت اسلامی و انقلابی خود را زنده بدارند

منتظر المهدی (عجل الله)

امروز به برکت انقلاب اسلامى و دم مسيحايى امام راحل(ره) جهت گيرى دانشگاه و مراکز علمى کشور به سوى خودباوري، ابتکار است؛ اما آنچه نبايد مورد غفلت يا تغافل قرار بگيرد سوء استفاده برخى از افراد و جريان هاى به کمين نشسته و عناصر و مجموعه هاى خود باخته و غربگرايى است که خود را به جنبش دانشجويى متصل مى کنند و هدفى جز انحراف اين جنبش از مسير اصلى و رسالت واقعى دانشگاه ندارند. فلسفه اصلى روز دانشجو- مقابله با آمريکا و اعتراض به حضور نيکسون در تهران در 16 آذر 32- حکايت از روح استکبار ستيزى دارد، حال چطور جريان ها و عناصرى در قامت و غالب روشنفکرى و ژست آگاهى و دانايى در بدنه جنبش دانشجويى رخنه مى کنند و از گفتمان ها و شعارهايى دم مى زنند که برخلاف حرکت 16 آذر 32 به مسيرى جز گرايش به غرب و تسليم در برابر زورگويى هاى آمريکا و همپيمانانش منتهى نمى شود؟

منتظر المهدی (عجل الله)

بى شک گمارده هاى داخلى دشمنان نظام درصددند ماهيت روز دانشجو را در راستاى اربابان خود مصادره به مطلوب کنند و با سياسى کارى و پرداختن به حواشى و موضوعات بى ارزش فضاى دانشگاه را سياست زده و سرد و نااميد کنند تا از سويى مانع رسالت دانشگاهيان در توليد علم و جنبش نرم افزارى بشوند و از سوى ديگر؛ ماهيت و چهره اصلى جنبش هاى دانشجويى - که همانا استکبارستيزى و طرد خودباختگى است- را وارونه جلوه دهند. که نتیجه این گونه جبهه گیری ها و چند دستگی ها چیزی جز به سر منزل مقصود رساندن دشمنان اسلام نمی باشد پس اندکی تامل باید کرد

هادی امیدی فر

بسم الله مطلب جامع و مفیدی بود. گفتنی ها گفته شد! و ما نیز همچنان موافق (بحمدالله) این دو بیت را کسانی بخوانند که عزت دانشگاه و دانشجو را نمی خواهند ما منتظریم تا که محرم گردد هنگامه ی امتحان فراهم گردد ما میدانیم و تیغ و حلقوم شما یک مو زسر علی اگر کم کردد یا علی مدد